Ahmet Kaya – Bahtiyar

Adıyaman’da Mehmet Akif Ersoy ilk öğretim okulunda okudum ilkokulu. Ne zaman mezun olduğumu hatırlamıyorum. O zaman sınıf öğretmenimiz Mustafa Bozdağ – Aradım kendisini daha sonraki yıllarda bir ara buldum üniversitenin başında ama sonra ulaşamadım kendisine, 515 40 50 telefon numarası ya basit olduğu için ya da çok sevdiğim için öğretmenimi ezberlemişim 5.sınıftan beri bu numarayı. Geçenlerde aradım, bi eczane çıktı üzüldüm…- neyse devam edeyim olayı anlatmaya, çok da sesim güzel değil belki ama 4. ve 5. Sınıfın yani çocuk olmanın verdiği öz güvenle hep ders sonlarında şarkı söylemek isterdim ve ve sağolsun Mustafa Öğretmenimde söyletirdi bana… Bende kalkardım her seferinde başlardım;

Geçiyor önümden

Sirenler içinde

Ak eller ustunde

Çiçekler içinde

Dudaginda yarım

Birsevdanın hüznü

Aslan gibi gögsü türküler içinde

Rastlardım avluda

Hep volta atarken

Cigara içerken yahut coplanırken

Kimseyle konuşmaz

Dal gibi titrerdi

Çocukça sevdiği çiçeği sularken

Diyarbakırlıymış adı bahtiyar

Suçu saz çalmakmış

Öğrendiğim kadar

Geçiyor önümden gül yüzlü bahtiyar

Yaralıyım yerde kalan sazı kadar

Benide saldılar o kaldı içerde

Çok sonra duydum ki

Yozgatta sürgünde

Ne yapsa ne etse üstüne gitmişler

Mavi gökyüzünü ona dar etmişler

Gazete çıktı üç satır yazıyla

Uzamış sakalı çatlamış sazıyla

Birileri ona ölmedin diyordu

Ölüm ilanında hüzünle gülüyordu…

Fark ettiniz mi orada kalın yazılmış iki kelime var, o zamanlar çalışkanım da aynı zamanda ve şehirlerinde çoğunu biliyorum isim olarak…. ve ben bilmeden sadece Bahtiyar orada sürgünde diye 11. yaşındayken bir şehrin ismini duyunca üzülüyordum… Sonradan öğrenince şuanda anlatınca gülüyor insan kendi kendine… ve öğreniyor insan sürgünde olmak için illa bir yerden başka yere gönderilmeye gerek yoktur diye….

Bazen öyle anlar olur, beyninin yardımıyla kalbini sürgün edersin… hemde nereye sürgün ettiğini bilmek bile istemezsin, peki beynimiz niye yardım ediyor böyle bir suça ortaklık ediyor – suç dedim fark ettiyseniz, çünkü istemeden zorla yapılan her şey suçtur- çünkü beynimizde korkuyor, eğer o kalp sürgünde olmazsa kendisini bi hayli sıkıntıya koyacağımızı…